Junior i aktywność

Aktywny fizycznie rodzic to wielka nowoczesna placówka oświatowa otwarta dla swojego dziecka już od pierwszych dni jego życia. Co ważne nasza prywatna szkoła ma wpływ na program nauczania jaki zaaplikujemy naszej latorośli. Warto wiec zainwestować w najlepszy jakościowo materiał i nie oszczędzać na niczym i działać z rozmachem i na maxa. Ta inwestycja ma szansę na zwrot, więc to nie będą utopione pieniądze 🙂 My jako nauczyciele mamy wpływ na przekaz jaki wyślemy do naszego dziecka. A rodzic aktywny fizycznie ma wiele do zaoferowania.

Ruchome Piaski czyli jak się poruszać aby nie zatopić młodej jednostki 

Aktywność i jej przełożenie na dziecko to dla rodzica zawsze wyzwanie. Jak działać aby nie przesadzić i nie zniechęcić? Czy własny przykład wystarcza? I wiele innych nurtujących nas pytań na które my rodzice musimy sobie odpowiedzieć. 

Wiele zależy od naszych pasji, które zazwyczaj chcemy przełożyć na dziecko. Wizja wspólnych treningów i rodzinnej ekscytacji postępami wszystkich członków rodziny, domowa rywalizacja i wspólne wyjazdy na zawody czy na treningi to marzenie które świta w głowie prawie każdego aktywnego rodzica. Wspólny temat. Wspólna pasja wzbogaca relacje i zacieśnia więzi. Jeśli nie przesadzimy z oczekiwaniami sukcesów i kolejnych medali tylko zostaniemy na poziomie dobrej zabawy i pracy nad sobą bez elementu niezdrowego wyścigu to mamy szanse na zakorzenienie w młodym człowieku wielu pozytywnych nawyków i zachowań.

Czym możemy obdarzyć nasza latorośl wpajając mu miłość do aktywności fizycznej. Kilkoma cennymi w dorosłym życiu nawykami, które pozwolą mu odnieść sukces w życiu zawodowym przy jednoczesnym zachowaniu życia prywatnego. Czyli dajemy dziecku szanse na idealne życie.

Nawyk systematycznej pracy
Sport nierozerwalnie łączy się z wysiłkiem i systematycznością, gdyż tylko dzięki  połączeniu tych elementów możemy zobaczyć progres w dyscyplinie którą uprawiamy.

Systematyczność to cenna umiejętność wypracowana dzięki treningom, które dały nam efekt w postaci naszych sukcesów w danej dyscyplinie. Ważne jest pokazywanie i celebrowanie sukcesów, gdyż to te chwile pokazują nam ze warto pracować nad sobą i warto robić to systematycznie, gdyż tylko wtedy osiągamy efekty na jakie liczyliśmy. Systematyczność pozwoli dziecku na łatwiejsze wejście w życie zawodowe i nie odkładanie zadań na ostatnia chwile. Redukujemy tym samym konieczność ślęczenia po godzinach, stres i frustracje. Chyba warto.

Nawyk ciągłego podnoszenia sobie poprzeczki

Jeśli nie jest podszyty niezdrowa ambicja to pozwala dziecku na kształtowanie charakteru poprzez nieustanne dążenie do osiągania co raz to nowych celów. Młodzież dzięki temu potrafi ocenić swoją pozycje, postawić sobie cel i dążyć do jego osiągnięcia. Umiejętności wyjątkowo przydatne w życiu zawodowym dorosłego człowieka. Ciągła praca nad sobą często łączy się z osoba trenera, który pomaga w wyznaczeniu drogi do celu i wspiera dziecko w podążaniu ta droga. Dobry trener będzie wzorcem, który dziecko przełoży w dorosłym życiu na relacje szef podwładny. Jeśli trener wspiera, pokazuje drogę, tłumaczy cel i jak do niego dojdziemy. Później chwali, gdy dziecko będzie przechodzić każdy etap i zbliżać się do celu a w końcu razem z nim będzie celebrować sukces czyli osiągniecie celu to wzorzec szefa idealnego ma zakodowany.

 

Nawyk współpracy 

Sport, niezależnie od tego czy jest to gra zespołowa, czy dyscyplina gdzie zmagamy się tylko ze sobą i swoimi wynikami zawsze łączy się ze współpraca i to na kilku poziomach. Pierwszy z nich to relacja zawodnik- trener a druga to zawodnik zespół lub inni zawodnicy uprawiający ta sama dyscyplinę. Każda z tych relacji pozwala na wypracowanie dobrych nawyków na przyszłość. O relacji trener zawodnik już wspominaliśmy jako o wzorcu postawy managera, tak relacja z grupa pozwala na wypracowanie zdrowej rywalizacji, którą prowadzi do zauważania sukcesów innych i realnej oceny swojej pozycji w grupie oraz ambicji, dzięki której dziecko będzie chciało dalej pracować nad sobą. W życiu zawodowym dorosłego człowieka postawy niezwykle przydatne.

Szacunek do innych i samego siebie

Sport wyzwala pokorę i pozwala dostrzec coś więcej niż koniuszek własnego nosa. Dzięki niemu dziecko ocenia siebie i nabiera dystansu do własnych słabości, gdyż uczy się jak z nimi walczyć. Dzięki temu ze uczy się jak przekuwać słabości w sukces, uczy się również szacunku do samego siebie i do ludzi, którzy w podany sposób zmagają się ze sobą i swoimi ograniczeniami. Ważne jest aby pokazywać dziecku ze każdy człowiek w jednych rzeczach jest lepszy a w innych musi nad sobą popracować i to wcale nie jest coś co go dyskredytuje.

 

Sukces i nagroda 

Ludzie, którzy uprawiają sport to ludzie którzy potrafią cieszyć się ze swoich sukcesów. To bardzo unikalna cecha, którą trzeba pielęgnować. Jeśli ugruntujemy w dziecku, ze każdy trud zwieńczony jest celebrowaniem jego zakończenia, będzie mu łatwiej podejść do dorosłych obowiązków, które tez może , a wręcz powinien po doprowadzeniu do finiszu celebrować. Tym damy zachowa radość życia, a to ważne w skomplikowanym w swym splocie zależności świecie dorosłych.

 

Uwaga! 

Wszystkie omówione przez nas postawy i zachowania mogą również przynieść skutek odwrotny do opisanych jeśli granica pomiędzy zdrowa rywalizacja przerodzi się w chorobliwa ambicje. I tu drogi rodzicu mamy do odegrania najważniejsza role. Nie pozwólmy wypaczyć idei sportu i zamienić jej w pęd ku wynikom. Sport ma być odkrywaniem siebie i realizowaniem celów rozwojowych a nie wyścigiem szczurów.

Liczymy na wasza czujność!